Statyczna nakladka

Ponad 20 lat wspieramy biznes. Doradzamy, jak podejmować i realizować trudne przedsięwzięcia. Czasem odradzamy.

-----------

WŁODZIMIERZ GŁOWACKI

Statyczna nakladka

Przewidujemy zachodzące zmiany, co pozwala nam dostosować strategię działania nawet przy najbardziej nietypowych sprawach.

-----------

Joanna Basińska

Statyczna nakladka

Zabezpieczamy interesy przedsiębiorców. Minimalizujemy zagrożenia i pomagamy w procesie realizacji projektów inwestycyjnych.

-----------

Rita Świętek

previous arrow
next arrow

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznaje racje Audi w sporze z polskim przedsiębiorcą

Koniec stycznia przyniósł odpowiedzi na pytania zadane przez Sąd Okręgowy w Warszawie w trybie prejudycjalnym w związku ze sporem pomiędzy Audi AG a GQ (polski przedsiębiorca prowadzący sprzedaż części zamiennych do samochodów, w tym właśnie dla pojazdów Audi). Spór dotyczy korzystania z graficznego znaku towarowego Audi na oferowanej przez GQ części zamiennej, tj. osłony chłodnicy. Używanie to było o tyle nietypowe, ponieważ dotyczyło uwzględnienie miejsca, w którym miał zostać przymocowany oryginalny emblemat Audi.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej miał za zadanie rozstrzygnąć przede wszystkim, czy (i) taka forma używania znaku towarowego Audi mogła naruszać funkcje znaku towarowego, oraz (ii) czy techniczny charakter umieszczenia tego rodzaju elementu na kwestionowanej części zamiennej uzasadnia brak możliwości sprzeciwiania się używaniu znaku towarowego przez podmiot uprawniony.

Punktem wyjścia dla rozważań w niniejszym stanie faktycznym jest art. 14 ust. 1 lit. c rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2017/1001 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej („Rozporządzenie”). Zgodnie z nim, właściciel unijnego znaku towarowego nie jest uprawniony do zakazania osobie trzeciej używania w obrocie handlowym unijnego znaku towarowego do celów wskazania lub odniesienia się do towarów lub usług jako towarów lub usług właściciela danego znaku towarowego, w szczególności w przypadku gdy użycie tego znaku towarowego jest niezbędne do wskazania przeznaczenia towarów lub usług, w szczególności jako akcesoriów lub części zamiennych.

W pierwszej kolejności Trybunał pochylił się nad kwestią fundamentalną, a mianowicie – czy mamy w niniejszej sprawie do czynienia z używaniem znaku, które wypełnia przynajmniej jedną z funkcji znaku towarowego (odróżniającą, gwarancyjną, reklamową, inwestycyjną, komunikacyjną bądź ochrony przejrzystości rynku i konsumenta).

Trybunał uznał, że umieszczanie na elemencie chłodnicy kształtu zbieżnego z logotypem Audi, nawet tylko i wyłącznie w celu zamontowania oryginalnego emblematu, w celu sprzedaży tej części zamiennej może, oczywiście z uwzględnieniem oceny podobieństwa, naruszać funkcje znaku towarowego. Twierdzenie to uzasadniono także tym, że do czasu zamontowania oryginalnego emblematu, na kwestionowanej części zamiennej widoczne jest oznaczenie identyczne ze znakiem towarowym Audi.

Tym samym TSUE stwierdził, że osoba trzecia, która bez zgody producenta pojazdów, uprawnionego z rejestracji unijnego znaku towarowego, przywozi i oferuje do sprzedaży części zamienne, na których jest odzwierciedlony znak towarowe tegoż producenta (nawet w charakterze technicznym, pod montaż oryginalnego emblematu), używa oznaczenia w obrocie handlowym w sposób mogący naruszać funkcje znaku towarowego.

Kluczowym jednak dla rozstrzygnięcia tej sprawy była ocena, czy takie używanie mieści się w ramach wspomnianego na wstępnie wyjątku – używania dla oznaczenia przeznaczenia produktu – wobec to którego uprawniony nie może się sprzeciwić.

Trybunał podkreślił, że możliwość powołania się na ograniczenie wyłączności uprawnionego z rejestracji znaku towarowego istnieje wówczas, gdy odniesienie się do takie znaku jest niezbędne do wskazania przeznaczenia oferowanego przez osobę trzecią produktu lub usługi. Takie użycie ma mieć na celu tylko i wyłącznie wskazanie na właściwość towaru lub usługi.

Tymczasem w niniejszej sprawie umieszczenie odwzorowania znaku towarowego Audi miało na celu maksymalne zbliżenie tej części zamiennej do oryginału, a zatem nie służyło wskazaniu jej przeznaczenia. Wobec tego Trybunał wskazał, że takie użycie nie jest objęte ograniczeniem, o którym mowa w art. 14 ust. 1 lit. c Rozporządzenia, a tym samym producent ma możliwość sprzeciwiać się takiemu używaniu jego znaku towarowego przez osobę trzecią (bądź też identycznemu lub podobnemu) w odniesieniu do części zamiennych, jeśli takie użycie polega na umieszczeniu tegoż znaku w celu zapewnienia miejsca na montaż oryginalnego emblematu, przy czym nie ma w tym zakresie znaczenia, czy istnieje techniczna możliwość zamontowania tego oryginalnego emblematu bez umieszczenia na części zamiennej odwzorowania znaku towarowego.

W oparciu o powyższe odpowiedzi i stanowisko TSUE ostateczne rozstrzygnięcie zostanie wydane przez Sąd Okręgowy w Warszawie, przed którym cała sprawa się toczy. To on ostatecznie wskaże zwycięzcę tego toczącego się od 2017 r. sporu.

Sygn. wyroku: C-334/22

Ostatnie wynagrodzenie i odprawa emerytalna z ulgą dla seniorów

Przychód z odprawy emerytalnej oraz ostatniego wynagrodzenia do wysokości 85 528 zł korzysta z tzw. ulgi dla seniorów – pod warunkiem, że wypłata tych świadczeń nastąpi przed wypłatą pierwszej emerytury. Jeśli płatnik nie zastosował zwolnienia, podatnik może je samodzielnie wyłączyć z przychodów opodatkowanych i przenieść do przychodów zwolnionych. Potwierdza to skarbówka w najnowszej interpretacji.

Podatniczka wystąpiła z wnioskiem o interpretację, który dotyczył podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia od opodatkowania, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 154 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (o PIT), tzw. ulgi dla pracujących seniorów.

Jej zatrudnienie ustało 27 września 2023 r. W związku z przejściem na emeryturę, została wypłacona jej 9 października 2023 r. odprawa emerytalna wraz z ostatnim wynagrodzeniem należnym za wrzesień. Od kwoty wynagrodzenia i odprawy pracodawca pobrał zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych, mimo że 30 czerwca 2023 r. złożyła ona pracodawcy oświadczenie na formularzu PIT-2, w sprawie stosowania przez płatnika zwolnienia od podatku dochodowego do przychodów podatnika po ukończeniu 60. roku życia w przypadku kobiety (art. 12 ust. 1, art. 21 ust. 1 pkt 154 ustawy o PIT). Płatnik nie zastosował złożonego oświadczenia, ponieważ oświadczenie zgodnie z przepisami obowiązywało do dnia rozwiązania umowy o pracę, tj. do 27 września 2023 r., w związku z rozwiązaniem stosunku pracy i przejściem na emeryturę. Podlegała ona ubezpieczeniom społecznym z tytułu uzyskanych przychodów, była zatrudniona na pełny etat na umowę o pracę. Zgodnie z decyzją ZUS data przyznania jej emerytury to 12 października, natomiast wypłata emerytury nastąpiła 18 października 2023 r.

Ostatnie wynagrodzenie i odprawa przed wypłata emerytury

Podatniczka zapytała organy skarbowe, czy ostatnie wynagrodzenie i odprawę emerytalną (nabycie prawa 27 września) może zakwalifikować w zeznaniu rocznym PIT-36 jako przychód, do którego stosuje się zwolnienie od podatku dochodowego z tytułu ukończenia przez Panią 60. roku życia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 154 ustawy o PIT? Czy kwotę ww. przychodu może ręcznie przenieść w zeznaniu rocznym PIT-36, w rubrykę jako przychód zwolniony, mimo że w PIT-11 będzie ujęty jako przychód opodatkowany?

Jej zdaniem pobranie i odprowadzenie do urzędu skarbowego zaliczki na podatek od osób fizycznych od przychodu uzyskanego z tytułu odprawy i ostatniej pensji, wypłaconej 9 października przez płatnika, tylko i wyłącznie wynikało z faktu, że z dniem rozwiązania stosunku pracy, tj. 27 września wygasło oświadczenie złożone przez nią w sprawie stosowania przez płatnika zwolnienia od podatku od przychodów podatnika po ukończeniu 60. roku w przypadku kobiety. Płatnik nie mógł zastosować owego zwolnienia podatkowego. Natomiast podatniczka uważa, że może zastosować zwolnienie w rozliczeniu rocznym za 2023 r., do kwoty przychodu otrzymanego 9 października, tj. do przychodu z tytułu odprawy emerytalnej i ostatniej pensji. Ponieważ, aby skorzystać z omawianego zwolnienia, podatnik nie może otrzymywać mimo nabycia uprawnienia, świadczeń wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 154 ustawy o PIT. Z art. 21 ust. 1 pkt 154 ustawy o PIT wynika, że zwolnione od podatku są przychody otrzymane przez podatnika, który mimo nabycia uprawnienia do emerytury, tej emerytury nie otrzymuje. Tym samym, warunek „nieotrzymywania emerytury” jako warunek do zastosowania ww. zwolnienia podatkowego, powinien być spełniony na moment otrzymania przychodu, tj. na moment wypłaty należności ze stosunku pracy.

Fiskus: Podatnik samodzielnie może dokonać korekty

W interpretacji z 5 lutego 2024 r. (nr 0113-KDIPT2-2.4011.914.2023.1.AKR) dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przyznał rację podatniczce.

Stwierdził, że przychód uzyskany przez podatniczkę z tytułu odprawy emerytalnej oraz ostatniego wynagrodzenia za wrzesień 2023 r. do wysokości 85 528 zł, korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 154 ustawy o PIT. Wypłata tych świadczeń nastąpiła bowiem przed wypłatą pierwszej emerytury. Podatniczka może zatem, w rocznym zeznaniu podatkowym za 2023 r. zastosować ulgę dla seniorów w odniesieniu do kwot przychodu z tytułu odprawy emerytalnej oraz ostatniego wynagrodzenia należnego za wrzesień 2023 r. do wysokości 85 528 zł, tj. może je samodzielnie wyłączyć z przychodów opodatkowanych i przenieść do przychodów zwolnionych.

Dyrektor KIS podkreślił, że warunkiem skorzystania z przedmiotowej ulgi jest nieuzyskiwanie, mimo nabycia uprawnienia, nie tylko emerytury, o której mowa we wniosku, ale również innych świadczeń wymienionych enumeratywnie w art. 21 ust. 1 pkt 154 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Eksperci: Podatnik sam decyduje o uldze

-Należy zauważyć, że formularz PIT 11 który podatnik otrzymuje od płatnika nie jest wyznacznikiem stosowania ulg podatkowych. To podatnik sam decyduje na podstawie przepisów prawa, czy jest beneficjentem ulgi podatkowej i niezależnie od tego, co znajduje się w informacji podatkowej, którą otrzymał od płatnika – podkreśla Michał Cielibała, doradca podatkowy, prezes Biurex sp. z o.o.

Zauważa on, że formularz PIT-11 przy rozliczeniu podatkowym jest źródłem informacji, która może być korygowana w zakresie kosztów uzyskania.

– Informacje o składce zdrowotnej ubezpieczeniowej oraz wysokości zaliczki na podatek stanowią dane, które później służą podatnikowi do wyliczenia wysokości rocznego podatku dochodowego. Nawet jeżeli w wyniku błędu płatnik pobrałby zawyżoną zaliczkę na podatek dochodowy, to podatnik rozliczając w zeznaniu rocznym uzyska korektę i obliczy właściwą wysokość podatku dochodowego. Należy pamiętać, że płatnik ponosi odpowiedzialność karno-skarbową jedynie w przypadku gdy zaniży pobraną zaliczkę – podkreśla Michał Cielibała.

Ekspert dodaje, że pobór zaliczki przez płatnika w kwocie zawyżonej i wpłacenie tej zaliczki do fiskusa nie wywołuje konsekwencji skarbowych, a jedynie blokuje przez jakiś czas środki podatnika, który odzyskuje je w wyniku złożenia zeznania podatkowego.

– Słusznie organ podatkowy stwierdził, że może podatnik, może ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 154 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pogląd organu jest jak najbardziej prawidłowy. Jedyne czego w tej interpretacji brak, to wskazania, dlaczego nie należy dokonać korekty deklaracji PIT-11. Jednak wydana interpretacja jest jak najbardziej zasadna i odpowiada prawu – ocenia dr Mateusz Gogoldoradca podatkowy w Kancelarii Głowacki i Wspólnicy.

Czym jest rynek kapitałowy i jak działa?

Rynek kapitałowy stanowi platformę do transakcji związanych z instrumentami finansowymi, w tym akcjami i obligacjami. Jego główną funkcją jest umożliwienie emitentom pozyskiwanie środków finansowych oraz zapewnienie inwestorom, czyli nabywcom papierów wartościowych, szansy na finansowy zysk. 

Sprawdź, co wpływa na prawidłowe funkcjonowanie rynku, czym jest rynek regulowany, jak wygląda obrót instrumentami finansowymi i jakie instytucje zajmują się prowadzeniem nadzoru, zapewniając bezpieczeństwo finansom państwa. 

Rynek kapitałowy

Rynek kapitałowy to część systemu finansowego, która zajmuje się kupnem i sprzedażą długoterminowych instrumentów finansowych. Obejmuje on zarówno rynek pierwotny, na którym firmy i rządy wydają nowe papiery wartościowe, jak i rynek wtórny, na którym inwestorzy kupują i sprzedają istniejące papiery wartościowe. Działa on na zasadzie oferty i popytu, gdzie ceny instrumentów finansowych, takich jak akcje czy obligacje, są ustalane na podstawie oceny ich wartości przez inwestorów. Rynek kapitałowy odgrywa niezwykle ważną rolę w gospodarce, umożliwiając firmom pozyskiwanie kapitału na rozwój i inwestycje, a inwestorom – osiąganie zysków z inwestycji.

Podmioty rynku kapitałowego

Rynek kapitałowy składa się z wielu różnych podmiotów, które wspólnie tworzą złożony i dynamiczny ekosystem finansowy. Każdy z tych podmiotów odgrywa unikalną rolę, przyczyniając się do efektywności, stabilności oraz przejrzystości tego rynku. 

Instytucje finansowe to podstawowi gracze na rynku zajmujący się zarządzaniem, inwestowaniem oraz pośrednictwem finansowym. Do tej grupy należą banki centralne i komercyjne, takie jak Europejski Bank Centralny czy Federalna Rezerwa w USA. Regulują podaż pieniądza i stopy procentowe, co bezpośrednio wpływa na rynek kapitałowy. Banki komercyjne często uczestniczą w obrocie papierami wartościowymi i oferują usługi związane z inwestowaniem.

Inne instytucje finansowe to:

  • Fundusze emerytalne i inwestycyjne to instytucje, które gromadzą kapitał od inwestorów i reinwestują go w różne instrumenty finansowe, w tym akcje, obligacje oraz inne aktywa. 
  • Towarzystwa Ubezpieczeniowe inwestują środki zgromadzone z opłat ubezpieczeniowych, często skupiając się na stabilnych i długoterminowych inwestycjach.

Instytucje wspierające i nadzorujące rynek:

  • Domy maklerskie i doradcy inwestycyjni — oferują usługi pośrednictwa w obrocie papierami wartościowymi i doradztwo inwestycyjne dla klientów indywidualnych i instytucjonalnych.
  • Publiczne rynki giełdowe i animatorzy rynku — giełdy, takie jak New York Stock Exchange czy Warszawska Giełda Papierów Wartościowych to miejsca, w których odbywa się handel akcjami, obligacjami i innymi instrumentami. Animatorzy rynku zapewniają płynność handlu poprzez kupno i sprzedaż papierów wartościowych.
  • Komisja Nadzoru Finansowego i Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych to instytucje nadzorujące działalność rynku kapitałowego, dbające o jego transparentność i bezpieczeństwo. Odpowiadają za regulacje, licencjonowanie oraz nadzór nad uczestnikami rynku.
  • Indywidualni inwestorzy to osoby fizyczne, które inwestują swoje środki na rynku kapitałowym. Mogą oni inwestować bezpośrednio lub za pośrednictwem funduszy inwestycyjnych, kont maklerskich itp. Indywidualni inwestorzy odgrywają ważną rolę na rynku, wprowadzając do niego dodatkową płynność i różnorodność inwestycyjną.

Razem te podmioty tworzą złożoną strukturę rynku kapitałowego, na którym każdy uczestnik przyczynia się do jego sprawności i rozwoju, powodując wzrost i stabilność gospodarczą.

Sprawdź ofertę: Obsługi prawnej rynku kapitałowego

KNF — nadzór nad rynkiem kapitałowym

Zgodnie z ustawą regulującą nadzór nad rynkiem kapitałowym, wyznaczona jest instytucja odpowiedzialna za tę kontrolę wraz z określonymi głównymi zadaniami. 

Komisja Nadzoru Finansowego (KNF) jest organem nadzorującym, którego głównym zadaniem jest zapewnienie prawidłowej pracy rynku, a także ochrona obrotu i bezpieczeństwa inwestorów. KNF zajmuje się tworzeniem przepisów prawnych i prowadzeniem działań edukacyjnych związanych z rynkiem kapitałowym będącym pod ciągłym nadzorem.

Komisja ma także uprawnienia do zatwierdzania publicznych dokumentów informacyjnych dotyczących emisji papierów wartościowych i ich wprowadzania do obrotu na regulowanym rynku. Ponadto KNF sprawuje nadzór, w określonym zakresie, nad Alternatywnym Systemem Obrotu (ASO). Istotną funkcją Komisji jest także rozwiązywanie konfliktów między uczestnikami rynku kapitałowego. Ustawa szczegółowo określa prawa i obowiązki KNF jako instytucji nadzorującej rynek kapitałowy.

Rodzaje ryzyka rynku kapitałowego

Ryzyko na rynku kapitałowym jest znaczące i można je opisać jako odstępstwo od przewidywanego wyniku ustalonego celu. Ryzyka na tym rynku mają różnorodne źródła i są pod wpływem wielu zmiennych czynników. Do głównych rodzajów ryzyka na rynku kapitałowym należą:

  • Ryzyko rynkowe, które powstaje z powodu nieprecyzyjnie określonych czasów trwania inwestycji, niekorzystnych wahań cen papierów wartościowych oraz braku ochrony przed ryzykiem.
  • Ryzyko płynności dotyczy zdolności do szybkiej konwersji papierów wartościowych na gotówkę bez obniżania ich ceny. Wiąże się z procesem sprzedaży lub zakupu danego aktywa.
  • Ryzyko finansowe odnosi się do emitentów, których działalność jest finansowana przez dług. Jego źródłem może być na przykład niewłaściwa analiza papierów wartościowych.
  • Ryzyko inflacji jest związane ze zmianami w sile nabywczej pieniądza wynikającymi z inflacji.
  • Ryzyko stopy procentowej pojawia się w wyniku zmian stóp procentowych na rynku, które wpływają na wartość instrumentów finansowych opartych na stopach procentowych i na dochody inwestorów.
  • Ryzyko walutowe spowodowane jest zmianami w kursach walut. Dotyczy to inwestorów, którzy mają instrumenty finansowe w walucie obcej.
  • Ryzyko emitenta wynika z niewydolności działania emitenta. Może wystąpić, gdy emitent nie spełnia określonych wymagań lub niewłaściwie zarządza środkami uzyskanymi z emisji.
  • Ryzyko branżowe zależy od kondycji rynkowej danej branży.

Transakcja wniesienia aportem udziałów w polskiej spółce z o.o. do spółki cypryjskiej

Zespół kancelarii w składzie: r.pr. Bogdan Dzudzewicz oraz r.pr. dr Karolina Szczepańska – Leśniewska wsparli Klienta w transakcji wniesienia aportem udziałów o wartości kilku milionów złotych w polskiej spółce z o.o. do spółki cypryjskiej.

Transakcja obejmowała podwyższenie kapitału zakładowego w spółce limited liability company na Cyprze i wniesienie wkładu niepieniężnego w postaci udziałów w polskiej spółce z ograniczoną odpowiedzialnością. Transakcja wniesienia udziałów aportem może stanowić alternatywę dla sprzedaży udziałów.

Pomoc udzielona przez Kancelarię obejmowała także kwestie związane z transgranicznym charakterem transakcji oraz współpracę z Kancelarią cypryjską.

Kolejny sukces w sprawie kredytów walutowych

Z przyjemnością informujemy o uzyskaniu dla klienta Kancelarii kolejnego korzystnego wyroku w sprawie o stwierdzenie nieważności umowy kredytu waloryzowanego do franka szwajcarskiego. Sąd Okręgowy w Poznaniu w wydanym przez siebie wyroku ustalił nieważność umowy kredytowej. W konsekwencji umowa kredytu jest traktowana tak, jakby nigdy nie została zawarta.

Na skutek ustalenia nieważności kredytu frankowego strony są zobowiązane zwrócić na swoją rzecz wszystko, co sobie wzajemnie świadczyły:

  • bank musi oddać sumę wpłaconych przez Klienta rat, a także opłat, prowizji i ubezpieczeń, które były związane z kredytem;
  • Klient musi z kolei zwrócić na rzecz banku kwotę udostępnionego kapitału.

Wyrok nie jest prawomocny – rozliczenie następuje po uprawomocnieniu się wyroku.

Najważniejsze zmiany w prawie pracy w 2023 roku

W 2023 r. miało miejsce sporo zmian w prawie pracy, poniżej po krótce przedstawimy najważniejsze z nich.

1. Wprowadzenie pracy zdalnej do Kodeksu pracy i zniesienie telepracy

Uregulowanie pracy zdalnej było niewątpliwie bardzo wyczekiwaną i potrzebną zmianą. Zgodnie ze zmianami obowiązującymi od 7 kwietnia 2023 r. praca zdalna może być wykonywana całkowicie lub częściowo w miejscu wskazanym przez pracownika i każdorazowo uzgodnionym z pracodawcą, w tym pod adresem zamieszkania pracownika. W związku z wprowadzonymi zmianami, na pracodawców nałożono wiele obowiązków takich jak zapewnienie pracownikowi wykonującemu pracę zdalną materiały i narzędzia pracy, a także instalację, serwis i konserwację narzędzi pracy. Ponadto pracodawca został zobowiązany do pokrywania kosztów energii elektrycznej i usług telekomunikacyjnych. Jednakże oprócz kolejnych obowiązków, pracodawcy zyskali też prawa, jak na przykład prawo do kontrolowania wykonywania pracy zdalnej przez pracownika. Natomiast pracownicy zostali zobowiązani do organizacji własnych stanowisk pracy zdalnej z uwzględnieniem wymogów BHP.

Pracodawcy mieli czas do 7 października 2023 r. (czyli w sumie 6 miesięcy) na dostosowanie obowiązujących w ich zakładach pracy zasad dotyczących wykonywania telepracy do nowych przepisów o pracy zdalnej. Okres ten miał na celu umożliwienie pracodawcom w szczególności dostosowanie regulacji wewnętrznych takich jak regulaminy pracy czy dokonanie zmian w umowach o pracę, które uprzednio przewidywały możliwość wykonywania pracy w formie telepracy.

2. Nowe zasady wykonywania pracy transgranicznej

Z dniem 1 lipca 2023 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych przystąpił do Porozumienia ramowego w sprawie stosowania art. 16 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w przypadkach zwyczajowej telepracy transgranicznej. Na mocy tego porozumienia istnieje możliwość do zwiększenia wymiaru pracy zdalnej wykonywanej transgranicznie do okresu nieprzekraczającego 50% całkowitego czasu pracy (wcześniej było to 25%), przy jednoczesnym zachowaniu ubezpieczenia w Polsce.

3. Zmiany w zakresie uprawnień pracowniczych

W 2023 r. zostało wprowadzonych także wiele zmian dotyczących uprawnień pracowniczych. Związane były one m.in. z implementacją dwóch dyrektyw tj. dyrektywy dotyczącej przejrzystych i przewidywalnych warunków pracy w UE (tzw. Dyrektywa work-life balance) oraz dyrektywy dotyczącej równowagi między życiem zawodowym a prywatnym rodziców i opiekunów. Do najważniejszych zmian należy zaliczyć:

  • wydłużenie urlopu rodzicielskiego do 41 tygodni (jedno dziecko) oraz 43 tygodni (więcej niż jedno dziecko);
  • wprowadzenie bezpłatnego urlopu opiekuńczego w wymiarze 5 dni w roku;
  • zwolnienie od pracy z powodu działania siły wyższej (w wymiarze 2 dni lub 16 godzin w danym roku kalendarzowym) z zachowaniem prawa do 50% wynagrodzenia;
  • uprawnienie pracownika wychowującego dziecko do 8 roku życia do wystąpienia z wnioskiem o zastosowanie elastycznej organizacji pracy;
  • uprawnienie pracownika zatrudnionego co najmniej 6 miesięcy do złożenia wniosku o zmianę rodzaju pracy lub zatrudnienie w pełnym wymiarze czasu pracy;
  • zobowiązanie pracodawców do informowania o wolnych stanowiskach pracy, możliwościach awansu czy o zmianie adresu pracodawcy;
  • zobowiązanie pracodawców do uzasadnienia wypowiedzenia umowy o pracę na czas określony.

4. Delegowanie kierowców

Dnia 19 sierpnia 2023 r. weszły w życie nowe zasady dotyczące delegowania kierowców. Ustawa o delegowaniu kierowców w transporcie drogowym stanowi przede wszystkim implementację unijnych dyrektyw dotyczących delegowania kierowców, składających się na tak zwany Pakiet Mobilności. Na mocy tej ustawy wprowadzono także zmiany w innych aktach prawnych jak na przykład w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych czy ustawie o czasie pracy kierowców. Do najważniejszych zmian należy zaliczyć: zmiany w wynagrodzeniach kierowców zawodowych, wirtualne diety ze stawką stałą, zwolnienie z podatku dochodowego i ZUS zwrotu kosztów wypłacanych kierowcom, możliwość zakazania kierowcy jednoczesnego zatrudnienia u innego pracodawcy, a także nowe zasady delegowania kierowców na terytorium RP.

5. Zmiany w postępowaniach z zakresu prawa pracy

  • Opłaty sądowe

Zgodnie z obowiązującą od 28 września 2023 r. zmienioną treścią art. 35 ustawy o kosztach sądowych, pracownicy są zwolnieni z ponoszenia opłaty sądowej za wniesienie pozwu do sądu pracy niezależnie od wartości przedmiotu sporu. Rozwiązanie to nie dotyczy apelacji, jeśli wartość przedmiotu sporu przekracza 50 000 zł. Do zmiany tej podchodzi się sceptycznie z uwagi na możliwość znacznego zwiększenia liczby pozwów wytaczanych przez pracowników przeciwko pracodawcom, co wpłynie na zwiększenie liczby spraw sądowych i znaczne przedłużenie ich trwania. 

  • Udzielenie zabezpieczenia

Również w 2023 r. do kodeksu postępowania cywilnego zostało wprowadzone nowe zabezpieczenie polegające na tym, że na wniosek zwolnionego pracownika, Sąd nakazuje pracodawcy jego dalszego zatrudnianie, aż do momentu prawomocnego zakończenia postępowania. Sąd może nie uwzględnić takiego wniosku tylko w sytuacji, gdy roszczenie zwolnionego pracownika jest oczywiście bezzasadne.

6. Kontrola trzeźwości

Od 21 lutego 2023 r. obowiązują przepisy dotyczące kontroli trzeźwości pracowników. Na ich mocy pracodawca może sprawdzić czy pracownicy nie są pod wpływem alkoholu lub innych substancji odurzających, jednakże taka kontrola może zostać wprowadzona do przepisów wewnątrzzakładowych przez pracodawcę tylko wtedy, gdy będzie to niezbędne do zapewnienia ochrony życia i zdrowia pracowników lub innych osób albo ochrony mienia. Należy pamiętać także o tym, że kontrola trzeźwości nie może naruszać godności oraz innych dóbr osobistych kontrolowanego pracownika. Podsumowując, w przypadku zamiaru wprowadzenia przez pracodawcę kontroli trzeźwości, istnieje konieczność odpowiedniego uregulowania i wprowadzenia zasad dotyczących kontrolowania pracowników w tym zakresie, jak również zaktualizowanie procedur odnoszących się do przetwarzania danych osobowych w zakresie dotyczącym badań i zachowania wyników kontroli w poufności oraz przekazania informacji o wynikach wskazujących na stan po użyciu alkoholu albo na stan nietrzeźwości jedynie upoważnionym pracownikom.

ZESPÓŁ PRAWA PRACY GWLEX

„Cyberbezpieczeństwo w zakładach pracy” – publikacja w miesięczniku IT Professional

W styczniowym wydaniu miesięcznika IT Professional ukazał się artykuł pt. „Cyberbezpieczeństwo w zakładach pracy”,

którego autorami są członkowie zespołu Kancelarii – Paweł Dymek (radca prawny, Senior Associate) oraz Jan Czarnecki (Junior Associate).

Artykuł przybliża prawne i praktyczne zagadnienia związane z ochroną przedsiębiorstwa przed cyberatakiem. Poruszone zostały w nim w szczególności następujące zagadnienia:

  • Co kryje się pod pojęciem „cyberbezpieczeństwo”.
  • Jakie zagrożenia wynikają z postępującej cyfryzacji przedsiębiorstw i zakładów pracy.
  • Jakie akty prawne (zarówno zaklasyfikowane do powszechnie obowiązującego prawa, jak i tzw. soft law) regulują standardy zapewnienia cyberbezpieczeństwa w zakładzie pracy.
  • Jakie są obowiązki pracownika i pracodawcy w zakresie cyberbezpieczeństwa, a także jaką odpowiedzialność ponieść można w przypadku ich niedopełnienia.
  • · Jak zapewnić stosowanie standardów cyberbezpieczeństwa w przypadku pracy zdalnej.

Zachęcamy do lektury.

Wygrana w sprawie o stwierdzenie nieważności umowy kredytu w CHF

Niezmiernie miło jest nam poinformować o uzyskaniu dla klienta Kancelarii korzystanego wyroku w sprawie o stwierdzenie nieważności umowy kredytu indeksowanego do franka szwajcarskiego. Sąd Okręgowy w Poznaniu w wydanym przez siebie wyroku ustalił nieważność umowy kredytowej oraz zasądził na rzecz klienta zwrot wszystkich wpłaconych rat oraz kosztów okołokredytowych, choćby z tytułu uiszczonych składek na ubezpieczenie kredytu. Warto wspomnieć, że jeszcze przed wszczęciem postępowania kredyt został spłacony przez naszego klienta w całości.

Co istotne klient, po zawarciu umowy kredytowej, początkowo dokonywał spłat w złotówkach (PLN), a następnie – po wejściu w życie tzw. ustawy antyspreadowej – we franku szwajcarskim (CHF). W związku z powyższym żądanie pozwu w zakresie roszczenia o zwrot wpłaconych na rzecz banku środków zostało skonstruowane jako żądanie zwrotu wpłaconych przez klienta sum zarówno w PLN jak i w CHF.

Sąd zasądził zwrot wszelkich uiszczonych przez klienta kwot z tytułu realizacji umowy kredytowej, zgodnie ze sformułowanym w pozwie żądaniem. W sentencji wyroku zasądzono od banku odrębnie określoną sumę PLN oraz określoną sumę CHF – w sumie niemal 1.5 mln PLN i ponad 180 tys. CHF oraz koszty procesu.

Wyrok nie jest prawomocny.

Sprawę prowadzili r.pr. Marta Milej-Krzyształowska i apl. adw. Alan Majewski.

Pomyślne zakończenie roku dla Klienta Kancelarii

Zespół Kancelarii w składzie r.pr. Bogdan Dzudzewicz oraz r.pr Maksymilian Cudnik wsparli klienta przy transakcji sprzedaży udziałów o wartości kilkunastu milionów złotych.

Sprzedaż udziałów zakończyła wieloletni konflikt korporacyjny pomiędzy klientem Kancelarii a pozostałymi wspólnikami spółki. Wsparcie Kancelarii obejmowało prowadzenie procesów sądowych w trakcie trwania sporu oraz przeprowadzenie negocjacji pomiędzy skłóconymi wspólnikami. Pomoc udzielona przez Kancelarię obejmowała także kwestie związane z transgranicznym charakterem transakcji. Cały proces udało się zakończyć zawarciem ugody i sprzedażą udziałów Klienta.

Postać Myszki Miki w domenie publicznej

Nowy rok zaczynamy przełomowo, ponieważ pozbawiona ochrony zostaje jedna z najbardziej kultowych postaci z uniwersum Disneya, czyli Myszka Miki! Jednak, jak to bywa w przypadku głośnych nagłówków prasowych, należy zadać sobie pytanie, czy postać ta została faktycznie całkiem odarta z ochrony?

Nasz uroczy gryzoń zaliczył swój debiut 18 listopada 1928 roku w filmie animowanym „Steamboat Willie” (Parowiec Willy). Zaiste wspaniały był to początek kariery, która trwa po dziś dzień. Jak każda gwiazda, również Miki zaliczył kilka spektakularnych zmian wizerunku. Właśnie te zmiany dają nam ciekawy punkt wyjścia do znalezienia odpowiedzi na pytanie zadane powyżej.

Prawo autorskie nie chroni idei, pomysłu, konceptu, a wyłącznie formę w jakie zostają one wyrażone. Często spotyka się ten błąd, gdy dana osoba twierdzi, że jej pomysł korzysta już z ochrony prawa autorskiego. To nie pomysł, a jego przelana np. na papier forma jest chroniona. Od kiedy po raz pierwszy ten urzeczywistniony pomysł, twórczy, indywidualny, zostanie przedstawiony odbiorcom, rozpoczyna się ochrona tej konkretnej formy wyrazu.

Jaki to ma związek z naszą Myszką?

Tylko w tej formie, jaka była prezentowana w 1928 r. weszła do domeny publicznej – pozostałe jej animacje są odrębnymi utworami i okres ich ochrony należy liczyć osobno, od każdorazowej premiery nowego wizerunku Mickyea. Uwagę zwrócił również wyraźnie zaniepokojony Disney, który najwidoczniej miał już przed oczami falę gadżetów wykorzystujących wizerunek ich bohatera bez uzyskania wymaganej licencji. Jak można przeczytać w oświadczeniu dla stacji CNN, „Wygaśnięcie praw autorskich do 'Steamboat Willie’ nie będzie miało wpływu na nowsze wersje Mickeya, a Mickey będzie nadal odgrywać wiodącą rolę jako światowy ambasador Walt Disney Company w sposób jaki opowiadamy historie, atrakcjach i gadżetach w parkach tematycznych”.

Jak widać, kompan dzieciństwa wielu pokoleń tylko częściowo stał się dobrem wspólnym, a w przeważającej części, o czym musimy pamiętać, jej postaci wciąż korzysta z ochrony prawnoautorskiej. Nacieszmy się zatem tym, który jest już częścią domeny publicznej.

Nasi Klienci od ponad 10 lat
Razem od ponad 10 lat
Facebook
LinkedIn